Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Of dit nu uitdraait op een one night stand of net eventjes iets meer dat maakt voor mij echt niets uit, als we het maar fijn hebben samen. Het liefst zoek ik wel iets regelmatigs, maar het ligt er natuurlijk ook wel aan hoe het klikt.
Het leven kan soms veel doornen hebben, de laatste doornen ben ik verloren. Dit betekent dat het leven alleen maar mooier kan worden, niets houd mij daarom meer tegen om nog de leuke lieve man te vinden.