Vol spanning kijk ik uit naar de man die me een reactie gaat sturen. Hoop wel dat het een leuke reactie is en niet één waar de negativiteit van afdruipt. Ik wil een leuke man leren kennen, iemand die bij me past qua karakter.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Ben best onzeker geworden na mijn scheiding, misschien wel omdat mijn man een jongere vriendin heeft gevonden en mij daarom verlaten heeft. Dus ik zou het erg fijn vinden om weer wat meer zekerder te worden in mijn leven.
Voor mijn leeftijd ben ik nog erg sportief. Doe aan wandelen, zwemmen, fietsen en ja hoor muurklimmen. Zijn er hier sportieve types die eens samen iets leuks willen ondernemen?
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.