Ik ben iemand die wel van het bourgondische leven houd, op zijn tijd een lekker hapje met een drankje erbij is wat ik niet snel verstek laat gaan. De man die bij me past is ook en daarbij ook nog heel erg lief.
Liefde kent geen leeftijd, dus waarom zou ik op mijn leeftijd niet op zoek gaan naar een leuke man. Wel een man die open staat voor reizen, genieten en die een Bourgondiër is.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Ouderdom komt met gebreken is mij altijd geleerd maar gelukkig is dat bij mij nog niet zo. Ik geniet nog vol op en doe nog steeds leuke dingen. Het is dan jammer genoeg nog steeds in mijn eentje.
Een bril is het enige wat ik nodig heb voor de rest werkt bij mij alles nog prima. Heb ook nog weer de keuring gehad en ik mag weer een jaartje verder. Hoe zit dat met jou?