Heb eigenlijk alles redelijk goed voor elkaar. Heb een leuk huisje met een kleine tuin. Heb een vis als huisdier maar toch als ik dan in de avond op de bank zit denk ik is dit nu alles?
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Helaas zegt mijn hond niets terug op de lange wandelingen die ik met hem maak, het zou daarom leuk zijn als ik leuk gezelschap had die wel genoeg te vertellen had.
Een serieuze en transparante relatie waarin we ons zelf kunnen zijn en waarin we communiceren met elkaar, dat zou ik graag wensen. Ik houd wel van een beetje gekkigheid. Het leven is al serieus genoeg.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
In mijn mening ben ik best nog wel hip voor mijn leeftijd. Een leuke vent ontbreekt helaas nog altijd in mijn leven dus ik hoop dat dit snel eens veranderd. Iedereen verdient een beetje liefje denk ik.