Ik denk gewoon heel erg praktisch soms is dat voor iemand niet leuk, maar zo zit ik gewoon echt in elkaar. Dus al vast sorry als ik iets te praktisch denk.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Wel, ik kan je zeggen dat ik al een bewogen leventje achter de rug heb. Maar dat houdt me niet tegen om te genieten van elke dag en nieuwe mensen leren kennen hoort daar ook bij.
Sta eigenlijk redelijk alleen in mijn leven. Kinderen heb ik nooit gekregen en dus heb je ook niet veel familie meer. En ik begin behoorlijk eenzaam te worden.