Ik hoop niet dat je dit een standaard berichtje vind en snel door scrolt naar de volgende. Ik wil je leren kennen en met jou een super fijne tijd doorbrengen. Ik ben een spontane jonge vrouw die voor veel in is.
Sta eigenlijk redelijk alleen in mijn leven. Kinderen heb ik nooit gekregen en dus heb je ook niet veel familie meer. En ik begin behoorlijk eenzaam te worden.
Uniek ben ik zeker als persoon, maar misschien is ieder persoon dat wel. Ik ben altijd vrolijk en sta met het goede been op, zo een maatje zoek ik ook graag in mijn leven.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Echte zorgen heb ik niet, waar ik mij zorgen om maak is dat ik de rest van mijn leven vrijgezel blijf. Het is voor mij geen bewuste keuze, ik zou heel erg graag een vriend willen hebben. Het enige is dat ik door mijn uiterlijk een beetje uit de boot val, zo voelt dat helaas voor mij.
Nog niet zo lang geleden had ik een relatie maar hij ging jammer genoeg vreemd. Even had ik het vertrouwen in mannen verloren maar ik geloof niet dat iedereen zo is. Daarom besloot ik het nog eens een kans te geven.