Mijn verkering is alweer een tijdje uit en ik vind het alleen zijn wel weer genoeg geweest. Ik heb een leuk huisje, prima baan, geen kinderen, mijn hondje is mijn kind. Daar past best een hele leuke man bij!
Nog niet zo lang geleden had ik een relatie maar hij ging jammer genoeg vreemd. Even had ik het vertrouwen in mannen verloren maar ik geloof niet dat iedereen zo is. Daarom besloot ik het nog eens een kans te geven.
De kinderen zijn bijna het huis uit en dat betekent dat ik weer tijd over heb. Ik zoek daarom niet onmiddellijk een relatie maar het lijkt mij heel leuk om hier nieuwe mensen te leren kennen en wat komt, dat komt gewoon!
Het alleen zijn begint me een beetje parten te spelen, ik wil heel graag een man leren kennen met wie ik mijn dagen mag slijten maar kan je wel verzekeren dat dat er nog heel veel zijn.
Met mijn werk waar ik nog van hou vermaak ik mij prima. Doe het nog een paar uurtjes per week omdat thuis zitten niets voor mij is. Voor wie mag ik ook wat tijd maken?