Het single leven ken ik inmiddels wel, drie jaar lang ben ik dat al en kijk vol hoop en verwachting uit naar de mannen die op me reageren. Wie weet zit er iemand bij die de ware voor me is.
Kunst is een beetje de rode draad doorheen mijn leven. Mijn werk en ook mijn hobby gaat hierover. Het spreekt dus voor zich dat ik op zoek ben naar mensen die deze interesse delen.
Ik ben er aan toe om met een man een gezellige tijd te hebben, ik heb een tijd lang de mannen niet meer vertrouwd maar dat heeft met mijn verleden te maken. Valt ook niet mee om acht jaar als alleenstaande vrouw door het leven te gaan.
En dan doe je iets als zestigjarige ( plus een beetje) in eens online met je profiel. Nooit gedacht dat ik het zou doen maar in het dagelijks leven kom ik niet veel leuke mannen tegen.
Ouder, maar heel modern hoor. Dus vandaar dat ik ook online ga om een man te vinden. Ik zie het overal om me heen gebeuren, dus misschien is er wel een man van mijn leeftijd (of jonger, dat mag natuurlijk ook) die ook zo modern is en mij op deze manier weet te vinden.
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.