Mijn vriend heeft heel veel vriendinnetjes waar hij ook mee op stap gaat en hij vind het dan niet nodig dat ik meega. Ik voel mij daar best slecht bij. Waarom dan ook geen vriend zoeken die samen met mij op stap zou gaan.
Er is in mijn leven wel plek voor een man. Een vaste plek dus. Ik durfde dat nooit aan, maar sinds mijn vader is overleden, ben ik na gaan denken. Mijn moeder is dan wel haar man kwijt, maar ze heeft wel echte liefde gekend. iemand die altijd naast haar stond. Ik wil dat ook, ik wil niet alleen oud worden. Ik wil liefde.
Ik mis echt de intimiteit in mijn leven, ik weet dat veel mensen denken als je ouder bent is de behoefte daarin weg of minder maar als je alleen bent is het niet hebben van een knuffelmaatje het eerste wat je mist.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Getrouwd, goede baan en twee leuke kinderen. Ja ik heb het goed voor elkaar maar eens een deugniet altijd een kleine deugniet. Ik zou nog graag één keer een onvergetelijke nacht willen hebben met een net zo'n deugniet. Help jij mij?