Wat ben ik blij dat ik mijn leven weer op de rit heb, zo heeft wel echt lang geduurd voordat ik weer zin in het leven had. Maar nu het er weer is wil ik er ook optimaal van genieten.
Wil niet meer achter de geraniums zitten en hoop langs deze weg de man van mijn dromen te ontmoeten. Ik ben een ondernemende vrouw en moet veel reizen voor mijn werk. Na thuiskomst mis ik een maatje waar ik mijn verhaal bij kan doen.
Ouder, maar heel modern hoor. Dus vandaar dat ik ook online ga om een man te vinden. Ik zie het overal om me heen gebeuren, dus misschien is er wel een man van mijn leeftijd (of jonger, dat mag natuurlijk ook) die ook zo modern is en mij op deze manier weet te vinden.
Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?
Een man heb ik niet nodig heb ik altijd geroepen, ik dacht ik dop mijn eigen boontje wel. Juist nu ik ouder word merk ik het gemis van een man, daarom ben ik weer actief zoekende. De boontjes samen doppen lijkt mij veel gezelliger.