Ik ben sinds lange tijd weer single en best een verlegen type. Ik zal niet zo snel op iemand stappen want dan sla ik compleet dicht. Dan waag ik mijn kans hier.
De romantiek in mijn leven is wat ik erg mis, zeven jaar ben ik nu alleenstaand en wordt het hoog tijd om weer eens een romantisch avondje door te brengen met de man die mijn wel ziet zitten als partner.
Een serieuze en transparante relatie waarin we ons zelf kunnen zijn en waarin we communiceren met elkaar, dat zou ik graag wensen. Ik houd wel van een beetje gekkigheid. Het leven is al serieus genoeg.
Pas geleden oma geworden en ik geniet daar echt van. Maar het laat mij ook wel een andere kant zien. Bij een oma hoort immers ook een opa, en dat is iets wat ik zelf ook wel echt begin te voelen.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.