Contact met lekkere tiener (18)

Het uitgaansleven is voor mij niet de plek om de man van mijn dromen tegen te komen. Aangezien ik hem in de supermarkt ook niet tegen kom lijkt mij dit de ideale manier om hem te leren kennen.

Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?

Mijn donkere uiterlijk schrikt veel mannen af, helaas kan ik het niet veranderen. Van binnen ben ik net als iedere andere Nederlander. Ik ben geadopteerd, mijn hele leven heb ik in Nederland gewoond, ik ben van binnen een echte Nederlandse. Ik hoop hier een man te vinden die verder kijkt dan mijn donkere uiterlijk en niet gelijk zijn oordeel klaar heeft daarover. Ik houd er niet van om in een hokje gezet te worden.

Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.

Een serieuze en transparante relatie waarin we ons zelf kunnen zijn en waarin we communiceren met elkaar, dat zou ik graag wensen. Ik houd wel van een beetje gekkigheid. Het leven is al serieus genoeg.