Ik heb wat bijeenkomsten bezocht waar vrijgezelle mensen kwamen die zoekende waren naar de liefde. Niemand ben ik daar tegengekomen waarvan ik dacht dat hij de ware was en verwacht hier in ieder geval meer succes te hebben.
Misschien lijk ik hier wel een braaf vrouwtje, maar ik ga natuurlijk geen blootfoto's van mezelf hier neerzetten. Ik zou zeggen, als je me bloot wil zien, moet je gewoon langs komen en kijken of het uitzicht je bevalt.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Lekker in de natuur en dan dagdromend over wat de toekomst zou brengen. Uren kan ik dat soms wel doen. Maar ik kom altijd op het zelfde uit, iemand die mijn leven leuker zou maken.
Het leven kan soms veel doornen hebben, de laatste doornen ben ik verloren. Dit betekent dat het leven alleen maar mooier kan worden, niets houd mij daarom meer tegen om nog de leuke lieve man te vinden.
Helaas zegt mijn hond niets terug op de lange wandelingen die ik met hem maak, het zou daarom leuk zijn als ik leuk gezelschap had die wel genoeg te vertellen had.