Ik ben de sleur van het huwelijk zo zat, maar scheiden durf ik ook weer niet. Dus ga ik de gezelligheid buiten de deur zoeken. Ik zoek iemand die mij gelukkig maakt en mij weer laat lachen de zin van het leven weer terug geeft.
Het alleen zijn begint me een beetje parten te spelen, ik wil heel graag een man leren kennen met wie ik mijn dagen mag slijten maar kan je wel verzekeren dat dat er nog heel veel zijn.
En dan doe je iets als zestigjarige ( plus een beetje) in eens online met je profiel. Nooit gedacht dat ik het zou doen maar in het dagelijks leven kom ik niet veel leuke mannen tegen.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.
Een tedere man wil ik ontmoeten iemand die me liefde en aandacht geeft want dat is wat ik erg mis. Drie jaar ben ik nu alleenstaand en heb in al die jaren geen andere vriend gehad.