Ik ben sinds kort in Overijssel gaan wonen en ken echt helemaal niemand hier. Maar er zijn vast vrijgezelle mannen die mij mee op sleeptouw willen nemen.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Ik heb een zwak voor mannen die voor zichzelf op kunnen komen. Ik heb het ook altijd eens willen doen met een man die jonger is dan mij, al hoeft dat niet perse.
Ben graag op strand, ik hou er echt van om naar de zee te gaan kijken en mijn gedachtes alle kanten op te laten gaan. Maar gaan mijn dromen die ik dan heb nog uitkomen?