Naaien met lekkere oma (58)

Mijn huwelijk is eigenlijk al lang voorbij maar ben nog steeds officieel getrouwd. Mijn man zit namelijk in een verzorgingstehuis maar hij herkent mij al lang niet meer. Toch bezoek ik hem nog iedere week. Hoe dan ook, ik wil niet alleen blijven en hoop daarom weer een nieuwe liefde te vinden hier. Als je vragen hebt, moet je ze maar gewoon stellen hoor. Ik ben een open en eerlijk persoon.

Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.

Een serieuze en transparante relatie waarin we ons zelf kunnen zijn en waarin we communiceren met elkaar, dat zou ik graag wensen. Ik houd wel van een beetje gekkigheid. Het leven is al serieus genoeg.

Ik krab mij soms achter de oren of ik toch niet beter voor een jongere man had kunnen kiezen. Mijn partner is 20 jaar ouder dan ik, hij is al zijn levenslust al kwijt, terwijl ik nog vol levenslust zit. Het voelt of ik achter de geraniums zit, ik zoek iemand die mij achter de geraniums vandaan wil halen.

Tussen de lakens gebeurt er niets meer tussen ons. Logisch ook, mijn man is bijna negentig, dus dat gaat echt niet meer. Maar ik ben iets jonger en bij mij zit alles nog goed, dus ik wil nog wel. Zullen we samen eens afspreken om nog eens goed tekeer te gaan? Jonge mannen mogen ook reageren, of is dat ijdele hoop?