Ik ben in voor een feestje, een spannend feestje bij mij thuis. Nu is een feestje in je eentje niet spannend en ben ik op zoek naar een lekkere kerel die dat met mij kan vieren gewoon omdat het kan.
Liefde kent geen leeftijd, dus waarom zou ik op mijn leeftijd niet op zoek gaan naar een leuke man. Wel een man die open staat voor reizen, genieten en die een Bourgondiër is.
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.
Een man heb ik niet nodig heb ik altijd geroepen, ik dacht ik dop mijn eigen boontje wel. Juist nu ik ouder word merk ik het gemis van een man, daarom ben ik weer actief zoekende. De boontjes samen doppen lijkt mij veel gezelliger.
Wie wil er nu in zijn eentje oud worden? Ik in ieder geval niet, vandaag dat ik mijn stoute schoenen heb aangetrokken, om hier een leuk maatje te vinden.