In mijn huisje is het fijn, ik kan er elke dag weer van genieten. Maar ik kom nu tot de conclusie dat als ik wat wil in het leven ik mij ook een keer buiten moet begeven.
De eerste helft van mijn jeugd is voorbij maar de tweede helft kan nog wel een stuk leuker worden. Althans met een gezellig maatje die leuke dingen wil doen kan dat zeker iets worden.
Sinds ik ben gestopt met werken ben ik eigenlijk alleen nog maar aan het reizen en het bevalt mij nog steeds erg goed. Wat ik alleen wel jammer vind is dat je nooit geen aanspraak hebt van mensen. Natuurlijk wel mensen die je tegenkomt maar uiteindelijk kom je altijd alleen aan en ga je ook weer alleen.
Zal ik jou eens een goede beurt geven? Zo één die je nog lang bijblijft? Als je het niet erg vindt dat ik de leiding in bed neem en dingen met je doe die je nog niet eerder hebt gedaan, moet je toch echt met me af gaan spreken. Zo'n kans krijg je niet snel meer hoor!
Met mijn werk waar ik nog van hou vermaak ik mij prima. Doe het nog een paar uurtjes per week omdat thuis zitten niets voor mij is. Voor wie mag ik ook wat tijd maken?