Een dochter heb ik, zij heeft het huis verlaten en woont samen met haar vriend. Nu zij op haar eigen benen staat is er voor mij weer ruimte om te denken aan een lieve man in mijn leven.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Alle mannen kunnen me schrijven hoor. Want het zit me behoorlijk hoog, het gebrek aan een man en alles wat daarbij hoort. Snap je me? Ik ben dus niet zo kieskeurig, ik wil alleen maar snel contact.
Als ik ergens voor ga wil ik het maximale eruit halen, mijn man echter is tevreden met heel veel minder, voor mij aanleiding om op zoek te gaan! Ben jij ook zo een strever?
Mijn partner heeft veel zorg nodig en dat geef ik hem ook met liefde, maar het zou ook fijn zijn als er zo af en toe iemand is die voor mij wil zorgen en mij wil laten genieten.