Ik vind het best wel een uitdaging om mij hier in te schrijven. Graag zou ik eindelijk eens een man leren kennen die mij neemt zoals ik ben en die vooral heel veel respect toont.
Als jij en ik een relaxte met elkaar krijgen dan verwacht ik wel dat al je liefde en aandacht alleen maar naar mij uitgaan. Ik heb een ex gehad die daar anders over dacht en wil dat geen tweede keer meemaken.
Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.