Sinds drie weken ben ik weer single en mis nu al een man in bed, elke dag werd ik verwent maar nu moet ik dat zelf doen en dat bevalt me allerminst. Een geile vent met een dikke paal is die ik naast me wil hebben.
Het uitgaansleven is voor mij niet de plek om de man van mijn dromen tegen te komen. Aangezien ik hem in de supermarkt ook niet tegen kom lijkt mij dit de ideale manier om hem te leren kennen.
Als ik vertel wat mijn beroep is word ik vaak uitgelachen. Ik leef in een mannenwereld met mijn werk, ik ben vrachtwagenchauffeur. Verder is er niets mannelijk aan mijn karakter, ben zelf van binnen wat onzeker. Heb daar geen moeite mee, weet dat heel goed te verbloemen.
Hoe naar ik het ook vind om te zeggen, ik doe het toch. Jullie kennen hem immers niet. Mijn man kan niet meer presteren. Hij is iets ouder dan ik en hij krijgt hem echt niet meer omhoog. Hij probeert me wel op andere manieren te plezieren, maar dat is niet genoeg voor mij. Ik heb een echte man nodig.