Ik woon in een landelijk dorpje waar niets te beleven valt. De enige mannen hier zijn ouwe boeren die met een hark in hun broek lopen als ik lig te zonnen haha! Ik zoek een loverboy die mij behandeld als zijn zeldzame diamant.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.
Een partner in mijn leven hebben is waar ik oprecht naar uitkijk, wil niet de laatste jaren van mijn leven in mijn eentje doorbrengen. Samen met een leuke vriend genieten is waar ik naar uitkijk.
Laat mij dan ook maar bij die groep vreemdgangers horen. Het grootste deel van de bevolking schijnt dat te doen, dus waarom ik niet? Ik ben er geil genoeg voor, ik kan best meerdere mannen aan. De mijne en dus anderen. Jou dus ook!