Ik kan mijn vriend de laatste tijd niet uitstaan, alles doe ik fout en overal heeft hij commentaar op. Ben blij dat ik hem niet vaak zie. Het zou fijn zijn om een man te leren kennen die me wel waardeert.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
Ben graag op strand, ik hou er echt van om naar de zee te gaan kijken en mijn gedachtes alle kanten op te laten gaan. Maar gaan mijn dromen die ik dan heb nog uitkomen?
Het is nog niet zo lang, dat ik seksueel actief ben. Maar sinds ik weet hoe het kan voelen, raak ik er langzaam aan verslaafd. Geef mij wat ik wil, dan maken we elkaar blij.
Wat vind je van mij? Kan ik er nog mee door? ik ben nog best lekker hoor. Dat is het voordeel van mijn leeftijd, ik geniet volop van sex en heb behoorlijk wat ervaring. Ik weet precies wat ik moet doen om jou eens lekker klaar te laten komen. Wel pas na een heel lang voorspel natuurlijk...