Doen en genieten dat lijkt mij toch het toppunt. Want doen is er wel maar het genieten wordt wel minder. Veel dingen wil mijn vriend niet terwijl bij seks moet je toch jezelf helemaal kunnen laten gaan?
Het alleen zijn begint me een beetje parten te spelen, ik wil heel graag een man leren kennen met wie ik mijn dagen mag slijten maar kan je wel verzekeren dat dat er nog heel veel zijn.
Al tijden woon ik alleen in mijn appartementje. Beviel me altijd prima, maar het wordt nu eindelijk eens een keer tijd om naar de volgende fase in mijn leven te gaan. En dat is de fase dat man en vrouw samen gaan leven, al het goede te gaan delen. Daarom ben ik nu op zoek naar een man die in dezelfde fase zit als ik. Samen verder gaan dus.
Heel eenzaam kan ik mij voelen, mijn enige familie die ik nog heb is mijn zus. Helaas woont zij down under, zie haar wel met beeldbellen, maar dat is anders dan elkaar in de ogen te kijken. Kinderen heb ik niet, dat is geen bewuste keuze geweest, dit is door moeder natuur zo beslist. Wat ik hoop is dat ik nog een maatje vindt die mijn eenzaamheid naar het verleden zendt.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.