Thuis krijg ik eigenlijk best weinig aandacht. Soms denk ik dan wel eens bij mezelf van " ach, het is normaal op onze leeftijd" Maar eigenlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens. Ik voel me namelijk nog jong en fit en wil gewoon nog zo veel mogelijk genieten van het leven. Ik ben te jong om als een kasplantje achter het raam te gaan zitten.
In het begin was ik blij dat ik bij mijn man weg was, vrijheid! Maar begint nu toch weer te kriebelen. Niet naar hem natuurlijk, maar zou wel weer fijn zijn een levenspartner te hebben.
Laatst vroegen mijn kleinkinderen waarom opa er niet is, en dan denk ik ja dat is een goede vraag. En of oma altijd alleen blijft. Daar sta je dan met je mond vol tanden kan ik je zeggen want het is ook niet waar ik voor gekozen heb.
Overdag heb ik teveel tijd en in de avond lig ik te verlangen naar iets wat ik al lang niet meer krijg en waar ik niet zonder kan. Ik hoop dat ik via hier een lieve en sexy man kan ontmoeten om af en toe eens af te spreken.
Getrouwd, goede baan en twee leuke kinderen. Ja ik heb het goed voor elkaar maar eens een deugniet altijd een kleine deugniet. Ik zou nog graag één keer een onvergetelijke nacht willen hebben met een net zo'n deugniet. Help jij mij?