Ik voel me zo vrij als een vogeltje en was daar wel aan toe na een vervelende relatiebreuk. Echter twee jaar single zijn begint wel een beetje te knagen en zou het liefst een lieve man leren kennen die veel om me geeft.
De kinderen zijn de deur uit, mijn jongste zoon is eindelijk op eigen benen gaan staan. Wel onder druk van mij, want op je 40e nog bij je moeder wonen is geen gezonde situatie. Het is tijd om voor mijzelf te kiezen, tijd om nog op zoek te gaan naar een lieve man die samen met mij ervoor wilt gaan.
Door mijn grijze haren zou je zeggen dat ik misschien uit Nederland kom maar helaas mijn roots liggen in het buitenland. Lang geleden als baby hier naar toe gebracht en zou nu wel graag eens de reis terug naar huis maken.
Het alleen zijn begint me een beetje parten te spelen, ik wil heel graag een man leren kennen met wie ik mijn dagen mag slijten maar kan je wel verzekeren dat dat er nog heel veel zijn.
Het gras bij de buren lijkt altijd groener, toch heb ik het gevoel dat dit bij mij echt zo is. Als ik het geluk van de buurvrouw zie met haar nieuwe vriend voel ik een steek van jaloezie door mij heen gaan. Dit geluk mag mijn pad ook opkomen.