Ik heb het in mij jeugd neit makkelijk gehad en ben blij dat die tijd voorbij is. Ik zit nu goed in mijn vel en zoek een lieve man die met mij een relatie wil aangaan. Ik heb dan wel een rugzakje maar die is niet al te groot.
De grond is onder mijn voeten weg geslagen, mijn man heeft mij een ultimatum gesteld. Als ik niet 30 kilo afval gaat hij de echtscheiding aanvragen. Het gekke is dat hij zelf ook vrij dik is, hij weegt 135 kilo. Ik verplicht hem niet om af te vallen, ik weet mij nu geen raad. Moet ik voor hem afvallen of moet ik mijzelf blijven, dat is de vraag waar ik zelf nog geen antwoord op weet.
De kinderen zijn bijna het huis uit en dat betekent dat ik weer tijd over heb. Ik zoek daarom niet onmiddellijk een relatie maar het lijkt mij heel leuk om hier nieuwe mensen te leren kennen en wat komt, dat komt gewoon!
Het liefst wordt ik oud en gelukkig met een heel lieve man die net als ik dol op kinderen is. Mijn kinderwens is groot en als ik de man heb gevonden die de ware voor me is gaan we eerst plezier maken en daarna aan kinderen beginnen.
Klaar ben ik er mee! Met dat eeuwige alleen zijn! Iedereen om me heen zegt dat het zo leuk voor me is dat ik nergens rekening mee hoef te houden, maar ondertussen leiden ze allemaal hun eigen leven met hun eigen gezinnetje. En ik zit maar alleen. Dat wil ik niet meer en dat doe ik niet meer. Ik ga hier een man zoeken om mijn leven mee te delen en dat zal me lukken ook!